Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

Για την έλευση του Λόγου














Μια χτένα είναι μια άρπα 
κρουσμένη απ’ τη ματιά μιας μικρούλας 
βουβής εκ γενετής 

(Octavio Paz, Αντικείμενα και οπτασίες) 





Μεσάνυχτα στις Σάρδεις. 

Η Αναΐτιδα πλαγιάζει 

τριγυρισμένη μνήμες αγαλμάτων

και προσευχές ιερειών

- κελαρυστές φωνές του Ευφράτη -

Σαν τρομαγμένα πουλιά την ντύνουν με πορφύρες,

τα λυγερά χέρια φορτώνουν με λίθινα βραχιόλια σκαλιστά

και στα μαλλιά

βάζουν στεφάνι με δυο ασημένια φίδια...

Καίνε για χάρη του συντρόφου της θυμίαμα

Για ’κείνη σάνταλο και κυπαρίσσι των βουνών
  
Τυλίγοντάς την ο καπνός,

η θεά ονειρεύεται,

ονειρεύεται η θεά

τον Περσέα...