Andrei Rublyov





Tretyakov Gallery, Moscow





While twelfth and thirteenth century Russian iconography had evolved greatly from its modest rise as an offshoot of Byzantium, the Russian icon achieved prominence during the time of Theophanes the Greek, whose unique approach to iconography established him as a leading artist in Moscow and Novgorod. Theophanes the Greek favored a technique relying of free brush strokes, and improvisation. It was precisely this brilliant style and technique that attracted young protégés like Daniel the Black, and of course, Andrei Rublyov, to seek out apprenticeships with the great Theophanes. 

Indeed, his mentoring was significant, and when Theophanes the Greek died, his magic lived on in the hands of his young pupils, whose own skills, styles and techniques were molded by his expert guidance. Arguably, the most magnificent Russian iconographer to emerge from the school of Theophanes the Greek is, without question, Andrei Rublyov, whose masterpiece, the icon entitled The Old Testament Trinity, is hailed worldwide as the paradigm for all of Russian iconography. 

Still, long before the triumphant emergence of Rublyov, Russian iconography was divided among disparate schools of style, technique and ideology. These different schools are most often separated according to regions, or cities, and the icons of each region resonate with varied themes and characteristics. For the most part, little is known about the iconography of southern regions, like Kiev, but even if the south did not produce any great masters, Kievan icons did exist. Still, the major centers of iconography of medieval Russia were Moscow, Novgorod and Pskov. It is precisely these centers of art, religion and culture that engendered some of the most notable icon painters of the Russian Middle-Ages.










































karimberdi







"Δηλαδή πάντα υπάρχει μια λογική σεβασμού των πραγμάτων στον Ταρκόφσκυ. Και αυτό φτιάχνει την ποίηση. Είναι το πιο δύσκολο πράγμα. Γιατί η εικόνα του ποιητή που έχουμε στη Δύση είναι η εικόνα ενός ανθρώπου που είναι Θεός και κάνει τα πράγματα ό,τι θέλει, τα μεταμορφώνει. Αντίθετα εδώ έχουμε κάποιον που προσπαθεί να τα σεβαστεί, χωρίς από την άλλη να παριστάνει το σεμνότυφο.
Όσο για το θέμα του ρεαλισμού, πιστεύω ότι όλοι οι μεγάλοι κινηματογραφιστές ήταν ρεαλιστές. Αλλά ο καθένας, σηκώνοντας το βάρος της πνευματικής και πολιτιστικής παράδοσης στην οποία ανήκει δεν χάνει την επαφή του με αυτή τη ρεαλιστική βάση." 


Χρήστος Βακαλόπουλος, Η ακριβής αίσθηση του  πνευματικού στον Α. Ταρκόφσκυ (συνέντευξη), Προσεγγίσεις στη ζωή και το έργο του Α. Ταρκόφσκυ, εκδ. Δόμος, Αθήνα 1988, σελ. 31-40.











Novgorod, Holy Trinity fresco, Theophanes the Greek, 1378






Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

παλιά καφενεία του Αιγαίου

Cavo d'oro

Ζει ο Αλέξανδρος; Ελληνικότητα και σύνθεση