Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοέμβριος, 2013

αθίγγανοι.../ He touched me, so I live to know

Εικόνα
First arrival of gypsies outside the city of Berne, described as "getoufte heiden" (baptized heathens).  Spiezer Schilling Chronik, 1485, detail of p. 749










Paul Bril,Fantastic landscape
oil on copper, 1598





















Jan Brueghel the Elder, Gathering of gypsies in the wood
second half of 16th century









Jacques Callot,Gypsies camping in a landscape
etching, with some engraving, c.1621/31









Taraf De Haïdouks - No Man Is A Prophet In His Own Land

























He touched me, so I live to Know
He touched me, so I live to know
That such a day, permitted so,
I groped upon his breast—
It was a boundless place to me
And silenced, as the awful sea
Puts minor streams to rest.


And now, I'm different from before,
As if I breathed superior air—
Or brushed a Royal Gown—
My feet, too, that had wandered so—
My Gypsy face—transfigured now—
To tenderer Renown—


Into this Port, if I might come,
Rebecca, to Jerusalem,
Would not so ravished turn—
Nor Persian, baffled at her shrine
Lift such a Crucifixial sign
To her imperial Sun.

Em…

The master and Margarita: Στην κόλαση της διαλεκτικής

Εικόνα
Simon McBurney/Complicite’s theatre










Anna Kovalchuk







The master and Margarita







The Master and Margarita: Essay Questions













"In a white cloak with blood-red lining": Pontius Pilate










"Who art thou, then?  
"Part of that Power which eternally wills evil 
and eternally works good."(Goethe, Faust)









Για την αρχαία ελληνική τέχνη (1)

Εικόνα
Ιππείς, από τη ζωφόρο του Παρθενώνος



   Η αρχαία ελληνική τέχνη δεν στάθηκε ποτέ αδιάφορη για την πραγματικότητα που τριγυρίζει τον άνθρωπο. Αλλά η στάση του πνεύματος των Ελλήνων απέναντί της δεν ήτανε ποτέ παθητική ούτε υποταγή σε ανεξιχνίαστη μοίρα ̇ η στάση του ήταν εταστική, η αποδοχή της μοίρας του ανθρώπου ήταν περήφανη και αφού πρώτα το πνεύμα τους την είχε εξιχνιάσει. Και η ελληνική τέχνη, γέννημα αυτού του πνεύματος, στάθηκε αντίκρυ στον εξωτερικό κόσμο σαν αυτεξούσιο πλάσμα, που έχει την απόλυτη ελευθερία να είναι διαφορετικό απ’ αυτόν, έχει την ελευθερία να δίνει άλλοτε λιγώτερα και άλλοτε περισσότερα από τον κόσμο αυτόν ή και τα δύο μαζί, και λιγώτερα και περισσότερα ή και τίποτα, ανάλογα με το πώς συλλαβαίνει κάθε φορά ο Έλληνας τον κόσμο: «ὄψις γὰρἀδήλωντὰφαινόμενα» είπε ο Αναξαγόρας και ο Δημόκριτος.

   Αυτή την κυριαρχική ελευθερία της τέχνης αντίκρυ στον εξωτερικό κόσμο, που βαθύτερο κίνητρο έχει την απεριόριστη αναζήτηση της ουσίας των κοινών νόμων του κόσμου και του …