Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

Omar Khayyám





Arthur Szyk (1894-1951)





The Rubáiyát of Omar Khayyám
translated by Edward Fitgerald (First edition, 1859)





Ξύπνα, έχουμε την αιωνιότητα για να κοιμηθούμε!



Για κείνους που το σήμερα φροντίζουν,
Για κείνους που το αύριο ατενίζουν,
Ένας Μουεζίνης από Σκοτεινό Πύργο φωνάζει:
«Ανόητοι! Ούτε κει θ’ ανταμειφθείτε, ούτε δω!»



Είτε είσαι στη Νισαπούρ είτε στη Βαβυλώνα,
είτε γεμίζει το Ποτήρι σου με γλύκα ή με πίκρα,
Το Κρασί της Ζωής συνεχίζει στάλα-στάλα να χάνεται,
Τα φύλλα της Ζωής συνεχίζουν να πέφτουν το ένα μετά το άλλο.



Σταγόνα νερού που στη θάλασσα χύνεται,
Σκόνης κόκκος μικρός που στο χώμα χάνεται.
Τι είναι στον κόσμο αυτόν το πέρασμά μας;
Ζουζούνι ταπεινό γεννιέται κι αμέσως χάνεται.



Ποιος δεν αψήφησε ποτέ το Νόμο Σου, για πες μου;
Μια αναμάρτητη ζωή τι χάρη έχει, πες μου;
Κι αν κάθε κρίμα μου με κρίμα βαρύ το πληρώνεις,
Σε τι διαφέρεις από με; παρακαλώ Σε, πες μου...














Hossein Behzad (1894-1968)