Cavo d'oro





"Χάρτα της Ελλάδος" του Ρήγα Φεραίου
Βιέννη, 1796-1797




   Ο "Καβοντορίτικος" λέγεται και "Καλλιανιώτικος", γιατί οι αρχικές ρίζες της δημιουργίας του φαίνεται πως βρίσκονται στο χωριό Καλλιανού. Έχει επικρατήσει σε όλα τα χωριά του Καβοντόρου και της νότιας Καρυστίας, όπου μιλιούνται τ' αρβανίτικα. Είναι χορός σταυρωτός, όταν σε αυτόν μετέχουν και γυναίκες, ενώ αν τον χορεύουν μόνο άντρες, οι χορευτές πιάνονται από τον ώμο... Τώρα που σπανίζουν τα λυροντάουλα και οι τσαμπούνες, παίζεται μ' εξαιρετική απόδοση από τα βιολιά και τα λαούτα. Από χωριό σε χωριό παίζεται με διάφορες μικροπαραλλαγές πάνω στο ρυθμό...έχει μια καθαρά τοπική ιδιοτυπία και μπορούμε να πούμε ότι εκφράζει τον τραχύ και απλό χαρακτήρα των Καβοντοριτών.
    Είναι απέριττος, ρυθμικός, ίσιος, ζωηρός χορός. Το μέτρο του είναι στα 2/4, όπως κι ο συρτός. Αρχίζει μονότονα σε χαμηλές νότες, όπου ακούγεται περισσότερο ο ρυθμός του νταουλιού ή του λαούτου. Και σε λίγο ο σκοπός ξεφεύγει από τη μονοτονία και, όλο σε ψηλότερο τόνο, αρχίζει να ροβολάει θριαμβευτικά, ηλεκτρίζοντας τους χορευτές και δημιουργώντας μια ένταση, που ανάβει και διατηρεί το κέφι.


Γιάννης Π. Γκίκας, Μουσικά Όργανα & Λαϊκοί Οργανοπαίχτες - Α΄ Νότια Εύβοια & Σκύρος, 1975 (απόσπασμα)















                                                        sv1cdy








Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

παλιά καφενεία του Αιγαίου

Ζει ο Αλέξανδρος; Ελληνικότητα και σύνθεση