Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

Comedie dell' arte


Στο κατάφωτο -τι ωραία- πανί μας,
να προβαίνουμε, Καραγκιόζη μου, αχ! τι;
αχ! τι μέθη, ως κρυφά θα κινεί μας
να πηγαίνουμε -η ζωή- πηδηχτοί!


Μορφονιός συ, μα με σκύλινα μούτρα
- Χατζαντζάρης, πίσω σου, εγώ -κατηφές-
μια πεντάρα νάχεις -μάτι- στην κούτρα
και των ρούχων μας να φωτάν οι ραφές.


Και τραγούδι συ να σκας - τι παιάνας!
«έβγα! έβγα να με ιδείς μια σταλιά!»
κι οι φλογίτσες ν' ακοντίζουν της πάνας 
σαν που -φλόγινα- θα πετάξουν πουλιά.


Κι ως Βοϊδάγγελοι θα πατάμε, να τρίζουν
οι χαρτένιες μας φιγούρες και νάν'
λες των ξύλων μας οι σκιές θα γυρίζουν,
σαν κεραίες που το κενό ερευνάν.


Τότε, ω τότε - απ' το Σεράι, στο βάθος,
στη σιγή θα προβεί της νυχτός
η Φατμέ, τσοκ Χανούμ, και -τι λάθος!- 
θάν' το μάτι  της -βρε!- μια τρύπα φωτός!

......

Αχ! τι νάναι; Καραγκιόζη μου: «Εισήλθον
εις την πόλιν -να ρωτάς μας- λησταί,
οι δε κάτοικοι (μα ποιοι κάτοικοι;) εξήλθον
απ' τις τρύπες!» (μα ποιες τρύπες;) Χριστέ!

...... 

Γιάννης Σκαρίμπας, Comedie dell' arte (απόσπασμα), 
από τη συλλογή Βοϊδάγγελοι (1968) 
στο: Άπαντες στίχοι 1936-1970, Νεφέλη, 2010.