Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2016

Σιμωνίδης ο Κείος







                                                                   Κροίσος

      



οὔτις ἄνευ θεῶν  
ἀρετὰν λάβεν, οὐ πόλις, οὐ βροτός. 
θεὸς ὁ πάμμητις· ἀπή- 
μαντον  δ᾽ οὐδέν ἐστιν ἐν αὐτοῖς. 

απ. 526






βωμὸς δ᾽ ὁ τάφος, πρὸ γόων δὲ μνᾶστις, ὁ δ᾽ οἶκτος ἔπαινος·
ἐντάφιον δὲ τοιοῦτον οὔτ᾽ εὐρὼς

 οὔθ᾽ ὁ πανδαμάτωρ ἀμαυρώσει χρόνος.

απ. 531


















ὅτε λάρνακι
ἐν δαιδαλέαι
ἄνεμός τε …μην… πνέων
κινηθεῖσά τε λίμνα δείματι
ἔρειπεν͵ οὐκ ἀδιάντοισι παρειαῖς
ἀμφί τε Περσέι βάλλε φίλαν χέρα
εἶπέν τ΄· ὦ τέκος οἷον ἔχω πόνον·
σὺ δ΄ ἀωτεῖς͵ γαλαθηνῶι
δ΄ ἤθεϊ κνοώσσεις
ἐν ἀτερπέι δούρατι χαλκεογόμφωι
<τῶι>δε νυκτιλαμπεῖ͵
κυανέωι δνόφωι ταθείς·
ἄχναν δ΄ ὕπερθε τεᾶν κομᾶν
βαθεῖαν παριόντος
κύματος οὐκ ἀλέγεις͵ οὐδ΄ ἀνέμου
φθόγγον͵ πορφυρέαι
κείμενος ἐν χλανίδι͵ πρόσωπον καλόν.
εἰ δέ τοι δεινὸν τό γε δεινὸν ἦν͵
καί κεν ἐμῶν ῥημάτων
λεπτὸν ὑπεῖχες οὖας.
κέλομαι δ΄͵ εὗδε βρέφος͵
εὑδέτω δὲ πόντος͵ εὑδέτω δ΄ ἄμετρον κακόν·
μεταβουλία δέ τις φανείη͵
Ζεῦ πάτερ͵ ἐκ σέο·
ὅττι δὲ θαρσαλέον ἔπος εὔχομαι
ἢ νόσφι δίκας͵
σύγγνωθί μοι



"Δανάη"





Σιμωνίδης ο Κείος










Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

La Belle et La Bête



Christian Bérard, sketchess for sets
for Cocteau’s La Belle et La Bête, 1946
chalk and gouache on black paper











A Different Kind of Fairy Tale: The myth of Cupid and Psyche














Nickthesoulsinger



















                                                                                                                                                       πηγή
                                                                                               




Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

Για την έλευση του Λόγου














Μια χτένα είναι μια άρπα 
κρουσμένη απ’ τη ματιά μιας μικρούλας 
βουβής εκ γενετής 

(Octavio Paz, Αντικείμενα και οπτασίες) 





Μεσάνυχτα στις Σάρδεις. 

Η Αναΐτιδα πλαγιάζει 

τριγυρισμένη μνήμες αγαλμάτων

και προσευχές ιερειών

- κελαρυστές φωνές του Ευφράτη -

Σαν τρομαγμένα πουλιά την ντύνουν με πορφύρες,

τα λυγερά χέρια φορτώνουν με λίθινα βραχιόλια σκαλιστά

και στα μαλλιά

βάζουν στεφάνι με δυο ασημένια φίδια...

Καίνε για χάρη του συντρόφου της θυμίαμα

Για ’κείνη σάνταλο και κυπαρίσσι των βουνών
  
Τυλίγοντάς την ο καπνός,

η θεά ονειρεύεται,

ονειρεύεται η θεά

τον Περσέα...